1861823.jpg

زندگی

خورشيد را ديدی؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                 ماه را  ؟               ابرها را؟

آنها که بيننده اند انگشت شمارند

خورشيد را ببين به آن خيره شو و درک کن

 که يک آن يک دايره درخشنده در آسمان رو ميبيني بدون هيچ پايه وستونی

اگر درک کردی موسيقی را ميشنوی

ماه را ببين ...مجذوبش شو ...وخودت را در آن لحظه فراموش کن...

آنگاه باز هم به موسيقی خدا گوش کن...   

درخت را ببين و وجودش را درک کن.... عميق نگاهش کن

باز هم موسيقی خدا 

خود را نگاه کن باز موسيقی خدا

                                              مادرت را نگاه کن ....موسيقی خدا

ديوار را نگاه کن.....موسيقی خدا

                                               حشرات را نگاه کن ...موسيقی خدا

حيوانات را ...موسيقی خدا

                                                دشمنت را نگاه کن ....موسيقی خدا

هر گاه تماشا کردی همه چيز را در خدا ديدی

اثر انگشتش بر همه چيز حك شده !

خدايی که زيبايی و شکوهش تن ابراهيمی را که شصت سال با خدا ديدار داشت باز هم به رعشه ميانداخت.

اگر  با ديدن ياد خدا بيفتی و بر حتی دشمنت عشق بورزی

                                   عاشق هستی  

                        و وجودت هميشه موسيقيست            

 با ديدن هر چيز مجذوبش شد ..وجودش را جزوی از آن دانست و خودرا فراموش کرد انگار تنها مانع رسيدن به خدا خودش بود

برای رسيدن به او بايد در او و خلقش هيچ شد

                                  آنگاه زندگی آغاز ميشود

      و از نعمت عظيمی که خدا به انسان داد  اگاه ميشويم

 

 

/ 3 نظر / 7 بازدید
arshan

سلام علی جان.....تولد واقعی رو خيلی قشنگ توصيف کردی

gharibeh

اين از همشون قشنگتر بود. بازم از اين متنهاي قشنگ تو وبلاگت بزار.

زهرا

حك شده حك شده حك شده